Örgütsel Çatışma Çözüm Modellerinin Aile İçi İletişim Çatışmalarına Uyarlanması: Bütünleştirici Müzakere

Bu makale, sosyal bir sistem olarak değerlendirilen aile kurumunda meydana gelen iletişim çatışmalarının anlaşılması ve yönetilmesi sürecinde, örgütsel çatışma çözüm modellerinin ve müzakere yaklaşımlarının nasıl uyarlanabileceğini kapsamlı bir biçimde incelemektedir. Çatışma, yalnızca örgütsel veya uluslararası alanlara özgü değil, tüm canlıları ilgilendiren ve insan ilişkilerinin kaçınılmaz bir parçası olan evrensel bir olgudur. Örgütsel iletişim temelinden yola çıkılarak hazırlanan bu çalışmada; eşler, ebeveynler ve çocuklar arasındaki karşılıklı bağımlılık, iletişimsel engeller ve değer farklılıkları nedeniyle ortaya çıkan iletişim çatışmaları ele alınmıştır. James E. Grunig'in mükemmel halkla ilişkiler yaklaşımındaki çift yönlü simetrik iletişim, Harary ve Batell’in Graf (Çizge) Teorisi, Eric Berne'nin Transaksiyonel Analizi, Jack Gibb'in Savunucu/Destekleyici İletişim Sınıflaması, Blake ve Mouton'un Yönetimsel Sistem Modeli, Rahim ve Bonoma'nın modeli ile Kenneth Thomas'ın Çatışma Çözüm Stratejileri gibi örgütsel modeller aile içi dinamiklere uyarlanmıştır. Örgütsel sorunların aşılmasında başarıyla uygulanan bütünleştirici (kazan-kazan) müzakere yönteminin, güven, diyalog, empati, etkin dinleme ve "ben dili" gibi parametreler aracılığıyla aile içi iletişim çatışmalarının yıkıcı değil, yapıcı bir şekilde çözümlenmesine olanak tanıdığı ortaya konulmuştur. Son olarak, "tetkik-teşhis-tedavi-tespit-takip" aşamalarından oluşan 5T eğitim modeli, aile içi çatışma çözümüne özgü bir müzakere modeli olarak yeniden formüle edilmiştir. Çatışmaların inkar edilmesi veya baskı yoluyla bastırılması yerine, rasyonel aklı ve uzun vadeli bakış açısını temsil eden müzakere yoluyla çözüme kavuşturulması, aile içi ilişkilerin sağlığını ve sürdürülebilirliğini korumanın temel taşı olarak değerlendirilmektedir.